Uitgangspunten stichting Ontmoeten & (Her)denken

Betrokken zelfredzaamheid

Betrokken zelfredzaamheid gerelateerd aan burgerschapsvorming houdt in: het ontwikkelen van een manier van leven zodat je in staat bent om voor jezelf te zorgen in verbondenheid met mensen uit je eigen leefomgeving en andere m.n. kwetsbare sociale groepen. Dit kunnen personen zijn die zelf of via een (koloniale) migratieverleden en/of oorlogssituaties van hun familie onvrijheidssituaties hebben meegemaakt  dan wel zich achtergesteld worden op grond van leeftijd, omdat ze anders denken (godsdienst) of een andere sexuele geaardheid (homosexuelen) hebben.

Educatieprojecten: vorming en onderwijs

We houden ons met vorming bezig door het geven van lezingen, workshops aan maatschappelijke organisaties zoals buurtverenigingen, woonzorgcentra, migrantenorganisaties enzovoorts. Voor ons om algemene en persoonlijke vorming `Bildung‘. 

We houden ons bezig met basisonderwijs, voortgezet onderwijs en lerarenopleidingen (pabo’s)

Onvrijheidssituaties

In ons koloniaal verleden stond onvrijheid van de oorspronkelijke bevolking centraal. Die heeft men moeten bevechten om uiteindelijk de eigen onafhankelijkheid te kunnen verwerven. 

Als we via scholen onderwijsprogramma’s en -activiteiten willen aanbieden, dienen we ons wel te houden aan de onderwijswetgeving en de kerndoelen voor burgerschapsvorming en geschiedenis. Bij burgerschapsvorming draait het om inzicht in onvrijheidssituaties

Koloniaal verleden

Het gaat ons in eerste instatie om het gedeelde verleden met Indonesië vanaf 1596 toen Houtman arriveerde in Bantam op West-Java tot de souvereiniteitsoverdracht in 1949. Later zullen we dit uitbreiden naar West en Zuid (Ghana).

Tweede Wereldoorlog (1WO2)

De Tweede wereldoorlog  met zijn onvrijheidssituaties is het vertrekpunt van onze educatieve activiteiten. Daarbij leggen we een mondiaal verband met de Japanse bezettingstijd in het voormalig Nederlands-Indië en de nasleep daarna tot en met de Nieuw-Guinea kwestie in 1962. Gezien de inclusieve benadering starten wij bij het lesmateriaal vanuit het begin van ontstaan van sociale gemeenschappen in Indonesië.

Eigen leefwereld

De culturele en fysieke leefwereld van de leerlingen is ons begin- en eindpunt van onze activiteiten. Hoe werkt de Tweede Wereldoorlog en het koloniaal verleden door in het gezin/ familie, de wijk, gemeente zoals straatnamen, gebouwen, historische gebeurtenissen en de mensen en de huidige digitale beeld- en muziekcultuur?

Duurzaam samenleven

Duurzaam samenleven (sociale cohesie) maakt het mogelijk dat elk mens de mogelijkheid heeft om zich in vrijheid te ontwikkelen, binnen een stabiele maatschappij, in harmonie met zijn omgeving. Historisch inzicht in de koloniale verhoudingen laat zien hoe onvrijheid werkt. De leerlingen leren tevens nadenken over de voorwaarden die nodig zijn om tot duurzaam samenleven te komen waarbij een transculturele levenskunst.

Transculturele levenskunst

De transculturele uitgangspunten van Ontmoeten & (Her)denken  vonden haar oorsprong aan het Pedagogisch Seminarium van de Vrije universiteit in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Het overbruggen van cultuurverschillen zoals dat in het voormalige Nederlands-Indië eeuwenlang gebeurde door de gemengde groep Indische-Nederlanders werd een transculturele levenskunst die passend is voor onze multiculturele en pluriforme samenleving goed past om tot duurzaam samenleven te komen.